Tekst i model abcfaceta w tygodniku!

"Panowie popełniają dziesiątki stylizacyjnych wpadek. A na każdym kroku widać ich przywiązanie do sportu. Począwszy od mieszania stylu eleganckiego ze sportowym, kończąc na niedopasowaniu stroju do pogody i okazji" - tak zacząłem tekst, który wydrukował w swoim dodatku tygodnik Życie Podkarpackie. Dalej czytamy m.in. o najczęstszych błędach popełnianych przez mężczyzn, którzy mają problem z wyborem odpowiedniego stroju na co dzień i do pracy. Jest także akapit poświęcony temu jak prawidłowo powinien wyglądać prawdziwy facet. Na zdjęciach współtwórca abcfaceta - Wienio. W ten sposób zaprezentowaliśmy ciekawe zestawienia na co dzień, dzięki którym ulica przestanie straszyć szarością - "Tak bowiem zaczyna się zabawa w poszukiwanie własnego stylu" - kończę tekst.

Całość można znaleźć w 34 wydaniu Życia Podkarpackiego na stronie 24. Gorąco polecam!
Ponieważ minęło już trochę czasu od tej publikacji i nie można już jej dostać w sprzedaży - publikuje skan z Życia Podkarpackiego z omawianym tekstem o modzie.

Life In Urban Style – Jesień w zdjęciach

Pierwsze tygodnie jesieni nie powinny nas zmrozić dlatego proponuję kilkanaście nowatorskich propozycji. Wszystkie zestawy to mieszanka ubrań różnych firm i projektantów. Cechą wspólną tych zestawień jest swoboda i klasyka. Barwy spodni to głównie odcienie szarości, czerni i zwykły jeans. Wszystkie zestawy łączy ciekawa mieszanka kolorów akcesoriów, dzięki czemu czarny strój zostaje złamany brązowym zegarkiem czy jeansowo-brązowy strój – białym obuwiem. Te nietypowe na pierwszy rzut oka „gadżety” mają dodać nam nietypowy styl i odrobinę szaleństwa. Kolekcja przygotowana jest dla wszystkich ludzi żyjących na ulicach miast. Enjoy!

Miejski chłopak jesienią 2009

Gdy w Polsce świeci jeszcze słońce, a mężczyźni zakładają koszule z podwiniętymi rękawami, zaś na ich plecach lub w rękach leży marynarka, cały świat mody rozgląda się za trendami na przyszłe lata. I mimo tego, że zbliżająca się jesień może być ciągle upalna lub po prostu ciepła, warto zastanowić się nad tym, w co się ubrać.

Propozycje projektantów są różne. Od tych ekstrawaganckich, krzykliwych, poprzez stonowane i odpowiadające znacznej grupie osób aż do takich, które można założyć dwa-trzy razy, zależnie od okazji. Moim wskazówkom jest zaś najbliżej do kolekcji Fall 2009 Mensware od Burberry.
Na pierwsze tygodnie jesieni polecam po prostu marynarkę – styl miejski, bez nawiązywania do garniturowych odmian. Z pagonami czy bez? To trudne pytanie. W poprzednim roku pagony były hitem. Dziś czuję lekkie zmęczenie nimi, ale bez nich jest jakoś ubogo, za spokojnie – być może to miejsce na jakiś dodatek, by uzupełnić lukę. Idealnym rozwiązaniem, gdy będzie nieco poniżej 10 stopni wydaje się być szalik. Obszerny i spełniający dwie funkcję – estetyczną i chroniącą ciało przed zimnem. W przypadku chłodu przyda się również płaszcz do kolan. Grubość materiału – nie za gruby, bo to nie zima, ale – nie za cienki, bo już nie wiosna. Kolory górnych elementów garderoby to te z grupy czerni, brązów i granatu. Bardzo mile widziany będzie też szary, ale jedynie z błękitnymi lub szarymi, nieco jaśniejszymi, koszulami. Jakie wzory? Gładkie lub twardy gruby pasek. Koniecznie w kolorze płaszczu lub spodni. Zwariowane fiolety też będą smakować, ale mniej.
Tej jesieni oprócz spodni w kant proponowałbym zakup kilku jasnych jeansów. Nie jest tu wprawdzie mowa o całkowicie jasnych, ale takich pośrodku. Te, dobrze dobrane do płaszcza lub marynarki, świetnie połączą w sobie uniwersalną elegancję i casual. Jeśli nie jeansy, to dobrym rozwiązaniem będą ciemne kanciaki. Jesienią częściej niż w innych porach roku pada deszcz. Idąc ulicą woda będzie chlapać po nogawkach, a czerń to zgubi. Oczywiście nie zwalnia to nikogo od wyczyszczenia spodni po spacerze. Dobrze byłoby się również zaopatrzyć w porządne buty. Bardzo dobrym rozwiązaniem jest inwestycja w ciemne, zaokrąglone do szpica buty z połyskiem. Są zawsze na miejscu, a w tym sezonie dodatkowo najbardziej pożądane.
Z dodatków są dwa, w które warto się bezapelacyjnie zaopatrzyć. To zegarek i szalik. Pierwszy z nich dobrze, by był okrągły. Oczywiście te prostokątne czy kwadratowe są ciągle trendy, ale idąc z duchem zmian warto rozglądać się za innowacyjnymi rozwiązaniami. Koperta? Dobrze by była czytelna ze stylistyką z lat 30-tych. Można oczywiście też zakupić coś współczesnego, ale wtedy koszula musiałaby mieć krzykliwy, mniej uniwersalny wzór. Odnośnie szalików – nie mogą być za duże. To nie zima, słońce jeszcze będzie wychodzić. Uniwersalne kolory to szary i czarny. I najlepiej by nie wychylać się po za nie. Szczególnie, że wielu chcąc eksperymentować pokieruje się zasadą „buty, pasek, zegarek, szalik muszą do siebie pasować kolorem”. Otóż od pewnego czasu im bardziej nie pasują, tym lepiej. Tego się trzymajmy tej jesieni, ale nie zapominajmy o jednym – całości stroju ta nowa zasada już nie dotyczy.

Proponowane zestawienia na jesień 2009:
1) Czarne buty z połyskiem do zaokrąglonego szpica, średniej jasności jeansy, szara marynarka/płaszcz (ze stójką), błękitna/biała/szara z pionowymi paskami koszula, szalik szary, czarny pasek, zegarek z brązowym paskiem
2) Brązowe buty do zaokrąglonego szpica, jasne jeansy, ciemna marynarka/płaszcz, błękitna, szara koszula, brązowy pasek, zegarek z czarnym paskiem i białą kopertą
3) Czarne buty z połyskiem do zaokrąglonego szpica, ciemne spodnie w kant, płaszcz, biała wąska koszula, pasek ciemny z błyszczącą klamrą, zegarek z czarnym paskiem lub bransoletą, szalik czarny

Troska o dobry wygląd na zdjęciach

Nasza klasa powinna być zakazana. Popełnia się tam mnóstwo przestępstw stylizacyjnych. Panowie, którzy prezentują swe wdzięki i mizdrzą się przed lustrem lub w otoczeniu swoich kolegów, wypadają blado jeśli chodzi o strój. Jest on bowiem kompletnie nieadekwatny do ich osobowości. A powinien być spójny. Chociaż, gdy widzę zdjęcie chłopaka w dresowych spodniach, koszulce z house’a oraz rozpinanej bluzie… do tego wszystkie łysa głowa… i komentarze „ślicznie”… To zastanawiam się, czy z moimi oczami wszystko jest w porządku.

Inna grupą świetnie wystylizowanych panów są ci ze ślubów, studniówek, chrztów i innych rodzinnych spotkań. Obowiązkowo garnitur z fanatycznie zapiętymi guzikami, tak jakby ktoś miał ukraść mu kamizelkę i szeroki krawat. To jest jednak jeszcze do przełknięcia. Gorzej, gdy zaczynają się tańce, hulanki i swawola. Otwiera się wódeczkę i panowie zapominają, że nie wszyscy popili, więc trzeźwi widzą ich stylizacyjną niedyspozycję. A więc krawat popuszczony lub w ogóle ściągnięty, spocona koszula, która wyszła ze spodni – czyżby miała dość swojego właściciela? Niestety niczym nieuzasadniony optymizm oraz poczucie wolności doprowadza do tego, że panowie dają się wtedy sfotografować. Powstaje zatem pamiątka, która nas kompromituje w oczach wszystkich. Ale dla niektórych to powód do dumy…!

Kolejną grupę ciekawych panów w portalu otwierają „tambylcy”. Podróżnicy i pielgrzymi. Ok. wiem. W trakcie wycieczek odstępuje się nieco od krojów, a w to miejsce powinna wejść wygoda. Nikt jednak nie powiedział, że można sobie odpuszczać zasady dobrego ubioru! Królują zatem sandały i bojówkowe spodnie. Kolor khaki podobno zawsze w modzie, ale by się wyróżnić takim strojem z tłumu nie trzeba wiele robić – już tylko dodać skarpetki do tych sandałów.

Zejdźmy jednak na ziemię. Krytykować potrafi każdy. Jak zatem wyzbyć się tych poniżających i uwłaczających zdjęć? Usunąć. Od tego należy zacząć. A w przyszłości robić zdjęcia takie, których nie będziemy musieli się wstydzić przed nieznajomymi.

Na spotkania rodzinne proponuję trochę luzu. Jeśli nie masz więcej niż 30-lat, to nie masz również napisane w dowodzie, że musisz wyglądać jak samorządowiec rodem z wiejskiego urzędu gminy. To, że ktoś w kanonach rzucił hasło „schludny elegancki strój - garnitur” nie oznacza, że należy za tym bezmyślnie biec i zakładać wszystko co ma marynarkę, koszulę i spodnie. W takich chwilach zawsze radzę uciec się do casualu. Dzięki temu wygoda zwycięży, a stylu nie odbierze nam nawet najpiękniejszy złoty krawat kuzyna, który zapomniał, że to nie studniówka.

Na wycieczkę oprócz jedzenia, warto zabrać wygodę. Nie ma sensu męczyć się w „oficjalnym” stroju, skoro trzeba się nachodzić. Oczywiście, nie zwalania nas to z zachowania elegancji. Krótkie spodenki są dobre dla chłopców, ale jeśli już to konieczne - polecałbym jakieś oryginale szorty. Krojem różniące się od bazarowego chłamu. Do zestawu kategorycznie odradzałbym t-shirty, bo są mało przewiewne i przy szerszych szortach sprawią wrażenie baletnicy – szeroki dół i wąska góra. Dobrym rozwiązaniem byłyby zatem koszule sportowe. W tym wypadku (krótkie spodenki) koszula powinna być wyciągnięta z szortów. Buty? Sandały są dobre dla pielgrzymów, dlatego polecałbym dobrej jakości obuwie, dzięki czemu noga się nie zmęczy. No i żadne grube skarpetki, bo się zgrzejecie.

Gdy już świadomie dobierzecie strój do okazji, można prosić fotografa. Nie powtórzy się już nigdy więcej problem wyśmiewania waszych zdjęć przez (nie)znajomych. Takie proste, a jednak wielu ciągle lubi być pośmiewiskiem.

Dżinsy, dżinsy, dżinsy

W sprzedawanych aktualnie kolekcjach trzymaj się tylko sprawdzonych modeli dżinsów. Najważniejsze jest to żeby dobrać je do swojej sylwetki. Nie mogę patrzyć na panów, którzy są w miarę szczupli i kupią sobie głębokie spodnie zapinając je pod samą klatką piersiową, czyli model noszenia spodni „na Pawełka”. W większości przypadków najbardziej odpowiednie będą tzw. biodrówki. Oczywiście wszystkie dżinsy muszą być dopasowane do ciała, przynajmniej od kolan w górę. Cała resztą sterują odpowiednie trendy obowiązujące w danym sezonie. Jakiś czas temu modne były dzwony i jak się da zauważyć część z nas nadal żyje w tej epoce.

W szafie każdego prawdziwego faceta powinno się znaleźć kilka par dżinsów. Czasy się zmieniają, a moda nie stoi w miejscu. Zestaw typu: eleganckie buty, dopuszczalne są też trampki, dżinsy, elegancka koszula i marynarka to teraz podstawa. Do tego wąski krawat bez żadnych pasków i wzroków i jesteśmy modni, a co za tym idzie nie czujemy się jak kolesie z poprzedniej epoki. Wszystko ma być dopasowane i nie odstawać gdzie tylko popadnie.

Co nas czeka w 2009?
Najmodniejsze kroje dżinsów to straight regular i straight loose. Modne będą mocne wytarcia, wyraźnie sprania, przeszycia i dziury, ale nie takie żeby było widać pół nogi, czy kolana, bo będziemy wyglądali jakbyśmy się bili z dzikim psem sąsiada. Oczywiście bez przesady a już na pewno bez tych żałosnych naklejek, a la tatuaż i dziwnych wyszywanek na tylnych kieszeniach. To nie strój kierowcy F1, na którym każdy centymetr zajmuje reklama, to dżinsy czysta i prosta forma sprawdza się i daje efekty. Jedna rada na koniec - jeśli nie wiecie jakie dżinsy kupić to trzymajcie się klasyki.

O garniturze słów parę

W garniturach nadal obowiązuje krój blisko ciała, co nie oznacza, że mamy być spięci jak w stroju serfera.

Marynarkę zapinamy zawsze na środkowe guziki. W przypadku marynarki z dwoma guzikami zapinamy górny. Gdy mamy cztery guziki to środkowe dwa. Nigdy nie zapinamy wszystkich i nigdy nie chodzimy z rozpiętymi wszystkimi, chyba, że siadamy za stołem czy biurkiem itd. Po kupnie marynarki warto pamiętać, że nadal nie jesteśmy choinkami. Nie musimy więc święcić po oczach metką na rękawie, zresztą po zakupie garnituru powinno się ją natychmiast odpruć, jeżeli nie zrobi tego sprzedająca w sklepie.

Tego lata pojawią się brązy i beże. Tych kolorów nie nadużywajmy zwłaszcza na weselach, a już na pewno na swoim weselu, bo wygląda to tragicznie. Oczywiście na wieczór tylko i wyłącznie garnitur czarny i od tego nie ma odstępstw. Wieczór w klubie, restauracji na kolacji z szefem - zawsze czarny garnitur.

Przy zakupie garnituru, powinniśmy poświęcić czas na dopasowanie go do sylwetki. Ślepe podążanie za modą to antymoda. Dziś każdy porządny, szanujący się sklep (nie dotyczy bazaru i sklepów pod tytułem „Pan Józio zaprasza”) oferuje swoim klientom przeróbki krawieckie. Wiedz o tym, że nie ma nic gorszego niż za duży garnitur. Wisi na mężczyźnie jak worek pokutny, ma za długie rękawy i w ogóle wygląda jakby starszy brat się zlitował i pożyczył na specjalną okazję

Przy zakupie zwróć uwagę na…
1. Ramiona marynarki powinny obejmować ramiona, przylegać do ciała, ale nie za bardzo, bo będziecie się czuli mało swobodnie
2. Spod rękawa garnituru powinno wystawać około dwóch centymetrów mankietu koszuli. Marynarka ma dobrą długość, kiedy koniec kciuka opuszczonej ręki dotyka jej dolnego brzegu
3. Koszula powinna wystawać centymetr ponad kołnierz marynarki. Końcówka krawata nie powinna dotykać pasa spodni lub paska
4. Bez względu na to, ile guzików ma marynarka, zapinaj tylko jeden
5. Za długie spodnie to najczęstszy błąd noszących garnitur Polaków. Dopuszczalne jest najwyżej jedno załamanie z przodu. Z tyłu spodnie powinny mieć idealnie prostą linię

Trzymajcie się tych zasad, a zobaczycie, że będziecie się czuli w garniturach dobrze i częściej będziecie się w niego wbijać, co na pewno zauważy płeć piękna i doceni w znany nam sposób.

Klasyczny chłopak – makabra

Pewnie wielu zastanawia dlaczego swoje teksty kierujemy do facetów. Czas najwyższy zatem wyjaśnić to i pokazać to, co nas irytuje!

Plagą naszych czasów są źle ubrani mężczyźni. Spotkać można ich wszędzie – ulica jest ich pełna, mury uczelni i biur mają ich już dość. Co prawda są tacy, którym widok źle ubranego faceta nie przeszkadza – inni źle ubrani faceci! Postanowiliśmy z tym skończyć i wypowiedzieć wojnę tej szmirze!
Ponieważ, pomimo powszechnej opinii (w tym naszej), z ubiorem przeciętnego pana nie jest tak źle, wyjaśnię jedynie średni obraz facetów. Schody i wpadki rozpoczynają się, gdy wyjdziemy na ulice małych miast i miasteczek. Wieś rządzi się swoimi prawami i tam nie ingerujemy, wiadomo, że do prac rolnych i temu podobnych nikt nie będzie się stroić. Wracając na grunt miejski, czas spojrzeć prawdzie w oczy – w dużych miastach poziom jest trzymany i to, co w małych miastach jest rewelacyjne i wywołuje reakcję tłumu kobiet – w większych skupiskach ludzi jest codziennością, na którą nikt nie zwraca uwagi do czasu, gdy ktoś wyłamie się.
Skupmy się jednak na typowym 18-26-latku z okolic dużego miasta. Oczywistym jest, że strój zależy od pory roku, pogody i okoliczności. Tłumy źle ubranych panów najlepiej zauważyć latem. Dla nich pojęcie stylu jest tak odległe jak najbliższa naszej galaktyka. Z tym, że ludzkość stara się do niej dotrzeć, oni – nie. Typowy etni strój mężczyzny, to przetarte szerokie jeansy (kolorystyka – wszystkie odcienie tęczy z naszyciami i bez paska), koszulki (sprane, jaskrawe, obcisłe – ukazujące nadmierne umięśnienie), bluzy w szarych, niewyróżniających się jakością i stylem kolorach (również białe – co przy cerze większości opalonych pracą na budowie panów jest co najmniej kontrastujące na ich nie korzyść). Do tego koniecznie markowe buty nike, adidasy, new balance, reebok i inne im podobne – wszystkie w stylu do biegania. Tworzy to wyjątkowy widok, dzięki któremu już dziś wielu powinno zastanowić się czy biegać za drzewkiem na święta – panowie ci wyglądają bowiem jak choinki. Wszystko wisi na nich i jest w totalnym nieładzie. No i ta poza przypominająca właśnie drzewko świąteczne. Nic dodać nic ująć.
Zamiast się znęcać nad stylizacyjnymi nieudacznikami wolimy pisać o tym, jak powinni wyglądać mężczyźni, którzy naszym zdaniem są warci zauważenia.

Koszula bliższa ciału

Z cyklu „ Jak dobrze wyglądać „nie!!!” nago”  - by Wienio

Oczywiście zawsze dobrze wyprasowana. Nie ważne czy jesteś flanelowym rolnikiem, t-shirtowym kierowcą czy sztywnym dyrektorem dużej firmy. Koszula zawsze musi być wyprasowana. Dużo zależy o układu twojej twarzy, ale powiedzmy, że wybieramy standardową koszulę, którą założymy w święta i na co dzień. Jeżeli nie wiesz jaki kolor wybrać, nie kombinuj i wybierz najbezpieczniejszy – biały. Chyba nie chcesz wyglądać jak bosy Wojciech Cejrowski wracający właśnie z podróży do dżungli w Ameryce Południowej. Ten miły pan ma koszule tak kolorowe i różnorodne jak ten kontynent. Oczywiście są pewne kolory modne w danym sezonie, ale mają to do siebie, że szybko przemijają, wraz z sezonem a ty ją nadal będziesz miał w szafie i co gorsza ubierzesz myśląc że jesteś „ekstra fifa rafa” a tu będzie mały klops.

Bardzo często widzę że mężczyźni kupują sobie koszule z krótkim rękawem. ZGROZA. Nigdy, przenigdy tego nie róbcie. Prawdziwy dżentelmen zawsze nosi koszule z długim rękawem, choćby nie wiem jak było gorąco to zawsze długi rękaw. Nie zaszkodzi mieć w szafie chociaż jedna koszulę z mankietami zapinanymi na spinki – nie bójcie się tego panowie, to wygląda bardzo dobrze i doda wam klasy. Koszula powinna być uszyta z lekkim wcięciem żeby nie wystawała z każdej strony jak spadochron pułkownika sił powietrznych. Lekkie wcięcie podkreśli waszą sylwetkę, sprawi że wizualnie będziecie mieli szersza klatkę piersiową, którą tak uwielbiają nasze kobiety. Bardzo ważna rzecz to materiał z jakiego jest uszyta ta koszula. Starajcie się kupić jak najbardziej miękki i wygodny żeby kołnierzyk nie ocierał wam szyi i żebyście w swojej koszuli czuli jak w wygodnej sportowej koszulce. Większość kupuje koszule materiałem przypominające reklamówkę z hipermarketu, kołnierzyk jest niewygodny jak obroża dla pasa, a gdy się trochę spocisz na plecach i pod pachami pojawiają się plamy wielkości Oceanu Indyjskiego. Jedyna pozytywna rzecz jaka wynika z takiego zakupu to, to że wydałeś na nią całe 25 zł. To wszystko sprawia po kilku randkach i imprezach okolicznościowych stwierdzasz, że nienawidzisz koszul i najładniej Ci w bluzie z napisem Puma lub Adidas.

Na koszule niestety trzeba wydać ok. 100 zł. (...Jezus Maria ile to piwa...!!!) Czy wam to się podoba czy nie, dopiero to da wam gwarancję, że wyglądacie dobrze, a jeszcze lepiej się czujecie. Jeżeli kogoś nie stać, to idealnym rozwiązaniem są ciucholandy, tam nie wydacie majątku, a można znaleźć naprawdę rewelacyjne koszule bardzo dobrej jakości. (Tylko błagam nie z logiem jakiejś europejskiej firmy na kieszeni).

Przed egzaminem zaglądnij… do szafy.

Zbliża się sesja, a to oznacza, że czeka nas rewia mody. Na korytarzu pojawią się ubrani w garnitury panowie i panie, które zadbały o każdy szczegół swojego stroju. W tej całej mieszance nie obędzie się jednak bez stylizacyjnych wpadek.

Studenci, którzy przesiąkli nauką, przed wyjściem na egzamin powinni spojrzeć w lustro, czy dobrze wyglądają. Przypadki, gdy uczeń przychodzi nań w spranych jeansach i t-shircie z odpadającym nadrukiem są na porządku dziennym. Wszyscy, zgodnie ze wskazówką z zajęć z tutorialu, dobrze wiedzą, że na egzamin powinno przyjść się schludnie ubranym. Niestety niektórzy mają ją za nic i dyktują wszystkim swoje zasady elegancji. Tymczasem nie trzeba wiele, by na egzaminach – szczególnie ustnych – dobrze wyglądać i zdobyć uznanie w oczach wykładowcy. Wystarczy trzymać się kilku zasad, które nie są wcale rewolucyjne.

Jak na ślubie
Schludny strój, o który się rozchodzi, to nic innego, jak ubranie, po którym widać będzie nasze poważne podejście do czekającego nas egzaminu. Jeśli wejdziemy w t-shircie, nie liczmy, że wykładowca potraktuje nas poważnie. Zdarza się też tak, że panowie popuszczą wodze fantazji i założą garnitur. Wtedy królują marynarki zapięte na wszystkie guziki (zgroza!), kamizelki, a pod spodem pastelowe koszule ozdobione szerokim krawatem w paski (z szafy taty). Niby wszystko gra, bo to najbardziej uniwersalny strój. Ale dlaczego nie pokusić się o coś bardziej oryginalnego? Przecież pod hasłem „schludny strój” nie kryje się jedynie garnitur. Zachęcam do eksperymentowania: eleganckie obuwie – niekoniecznie „lakierki”, ale casualowe buty, spodnie – nawet jeansy! Koszula – zawsze jasna, bo egzamin, to nie wieczór kawalerski i wykładowcy nie poderwiemy na seksowną czerń. W tutorialowym poradniku napisano, że miłym dodatkiem byłaby nie dusząca nikogo perfum. Powinni dopisać parę słów o zegarku i krawacie – nie powinien być on szeroki, bo obecnie najmodniejsze są „śledziki”. Cały stój musi idealnie przylegać, a dzięki temu wszyscy będą na nas spoglądać, co doda nam pewności siebie.

Liczy się styl
Lista ubrań, które nigdy nie powinny nigdy wyjść poza drzwiczki naszej szafy, to wszystko to, w czym nie czujemy się swobodnie. Bowiem tylko wtedy, gdy jest nam wygodnie, a ubiór pasuje do naszego charakteru – wyglądamy dobrze. Niestety niczym nowym nie jest mieszanie styli i nieumiejętne obchodzenie się ze strojem. Dzieje się tak nader często, bo panowie, dla wygody, wyciągają koszulę ze spodni – styl na luzaka, który robi z nas… wieśniaka. Koszmarem są też zakurzone lub obłocone buty. Wyczyszczenie ich przed wyjściem nie kosztuje wiele, a rzutuje na to, jak postrzegają nas inni. Kolejnym błędem powielanym przez wielu, na szczęście coraz rzadziej, są białe skarpetki do czarnych spodni. Tak samo mocno kontrastuje się półoficjalny strój z oficjalnym na sali w trakcie egzaminu. Dlatego powinno się odstawiać t-shirty na czas jego trwania. Niech chociaż w tym przypadku wygra elegancka marynarka, a nie koszulka polo z reklamą marki piwa na piersi. Może dzięki temu ta sesja wypadnie wreszcie lepiej, niż sobie obiecywaliśmy.

Różnice w tym co polskie i zagraniczne

Od wielu lat trickiem producentów jest nazywanie swoich produktów i marek obcobrzmiącymi nazwami. Każdy wie bowiem, że Paryż, Mediolan czy Londyn to europejskie stolice mody. Dobrze więc jest stworzyć markę francusko, włosko lub angielsko brzmiącą. Nazwa jest chwytliwa, bo zagraniczna, a i pozytywne skojarzenia z danym krajem również same się nasuwają. Nie od dziś wiadomo, że dla Polaków to, co polskie, nie zawsze wydaje się najlepsze. Zanim przytoczę ofiarę tej myśli, podam przykład artysty śpiewającego o milionie monet. Klip stylizowany na amerykańskich kawałkach, nawet niezły, gdyby nie te polskie remizowe potańcówki "facet-kobieta", w dodatku fatalnie ubrani - a może dosadniej, dobrze ubrani, ale nie pasujący do tych ubrań. Tu przeniesienie amerykańskiego stylu reżyserii clipów nie zdało egzaminu, bo kawałek przez wielu okrzyknięty został kiczowatym. Dużo większe aspiracje ma zaś włosko brzmiąca firma (w skrócie) "FF". Nie zamierzam nabijać się z tego, że mają nazwę, która sugeruje, że ubrania są w 100% włoskie (nie chodzi o miejsce produkcji), bo to sprytny wybór. Przyczepię się zaś oferowanej przez nich lini męskiej. Kolekcje, które sugerują na dany sezon wyglądają okazale. Gdy słyszałem negatywne komentarze, broniłem "FF", bo zawsze chwalę to, co nasze i pretenduje do najlepszego. Niestety. Z całym bólem w sercu przyznam, że oferują poziomie wielkopowierzchniowego sklepu spożywczego. I nie chodzi już nawet o jakość, ale o kroje. Na pierwszy rzut oka ich kolekcja spring/summer 2009 wydaje się bardzo miejska. Miejski chłopak z chill outem i okularami. Trzeba coś więcej? Otóż w tym przypadku - tak. Wyobrażam sobie to w najprostszy sposób tak: gdyby mężczyzna ubrany w "FF" wyszedł na ulice, wywowałby furorę wśród kobiet. Gdyby stanał przy kimś ubranym u innych projektantów (niekoniecznie najbardziej znaczących!) - niestety byłby chłopcem do bicia. Stałoby się tak dlatego, bo jego ubrania są "szyte na miarę" a mimo to ni to za duże, ni to za małe. To już wpływa na pewność siebie, którą postrzegają inni.
Kolejne proponowane stroje są zaś takie "na jedną okazje". Rozumiem glamours,których stać, by kupić ubranie od byle zachcianki. Ponieważ preferuję pret a porte, propozycje "FF" są nie do zaakceptowania. To jakieś okazyjne ciuszki, które w pierwszej potyczce z ubrankiem z innego podwórka zrobią z prawdziwego faceta mięczaka, który dopiero wtedy zobaczy, jak bardzo się pomylił. Na zakończenie sprzedam jednak parę komplementów. Nadal uważam, że takich firm jak "FF" powinno być więcej, bo dzięki nim konkurencyjność polskich projektantów będzie wzrastać, a to może przełożyć się w końcu na lepsze propozycje kolekcji. Linia kolorystyczna jest bardzo sympatyczna, bo czyni z nas obywatela północnych Włoch. Jednak ciągle szkoda, że tylko przyjezdnego.

Czas najwyższy, czyli dobór właściwego zegarka

Szczęśliwi czasu nie liczą, ale szczęsliwi mają niezłe cacko na ręce. Od lat porządnego faceta poznamy, bo dobrej jakości zegarku. Noszonym z reguły na lewej ręce, ale niczym złym jest jego zakładanie na prawą stronę. To, jaki powinien być, to żaden sekret. Od dłuższego czasu tzw. "cebule" są w modzie. Zresztą kiedy nie były.. ale załóżmy, że teraz takie właśnie należy nosić, by zwracać na siebie pozytywną uwagę. Każdy facet powinien mieć ich lekką kolekcję. Jeden do pracy, jeden na rower, inny na kolację z parnterką, a jeszcze inny pod garnitur czy do eleganckiego stroju. Są pewne uniwersalne zasady, którymi sam kieruję się przy ich doborze. Sztuczką jest kupno takiego, który będzie nam pasował do wielu okazji. W modzie są skórzane paski, ale i bransolety nie są wcale obciachem. Wszystko zależy bowiem od osobowości właściciela, o czym już wielokrotnie przypominałem. Dla człowieka żywiołowego idealny będzie zatem duży, pełen różnych mierników i z solidnym paskiem. Kolorystyka zależnie od ubioru. Proponuję jednak zaopatrzeć się w kilka kolorów, gdyż będzie pasować do różnego stroju. Biznesowy styl wymaga precyzji, elegancji i smaku. Zegarek jednak może być tu tak bardzo dowolny.. jak ściśle określony. Ma być profesjonalny, ale przy tak poważnym stroju dodawać luzu. Posłużę się dwoma przykładami tego luzu - do marynarki krawat w dyskretne świnki. Do marynarki i sportowo-eleganckich butów skarpetki z postaciami z bajek. Wyobraźnia się liczy. Tak też jest z zegarkiem. Ważne jednak, by nie popłynąć za daleko i nie zrobić z siebie choinki.
Facet, który chce podkreślić swoje przywiązanie do tradycji może szukać modeli retro. Modne są te "unowocześnione" stare zegarki, których urok i blask bije na odległość.
Wybór zegarka nie jest trudną sprawą. Nie powinien jednak być dokonany bez namysłu. To, co nosimy potem na ręce świadczy bowiem o nas. I dobrze jeśli za każdym razem będzie dodawać klasy, gdy podciągniemy ręce i rękawy marynaki pójdą w górę. Warto o tym pamiętać.

Wiosna idzie - dobieramy spodnie

Dobre, wysmakowane, wygodne, pasujące do (prawie) wszystkiego i oryginalne - takie skrócie powinny być jeansy. Każdego roku, gdy przychodzi wiosna, projektanci wypuszczają najnowsze kroje, które zaraz zalewają ulicę. Pytanie co wybrać, by wyróżniać się? Zanim jednak podpowiem, co dla mnie powinno rządzić w tym roku, przedstawmy sobie wybór.

BOOTCUT - spodnie, których nogawki rozszerzają się od kolan w dół
STRAIGHT - nogawki o prostym kroju, występują w wersjach
SLIM - wąskie i zazwyczaj na wysokie osoby,
REGULAR - klasyczny fason, w którym szerokość na całej długości jest taka sama,
LOOSE - szerokie na całej długości

Tegoroczne kolekcje oraz trąbiące media przewidują faceta w nieco szerszych spodniach niż było to rok temu. Wtedy królowały rurki i biodrówki. Nadal są na topie, choć już mnie. Ich miejsce powoli zajmuje forsowany przeze mnie od dłuższego czasu pomysł na proste nogawki i klasyczny fason spodni. Ponieważ wersja REGULAR jest dość uniwersalna, proponuję zwężanie ich o 1-2 cm na nogawce, co zrobi z nich stan pośredni między rurkami a właśnie kształtem regularnym. Figura będzie fajnie podkreślona. Do spodni w kolorze "średnio niebieskiego" jeansu warto dorzucić - zależnie od sytuacji - sportowe buty (trampki) oraz t-shirt w białym/szarym/czarnym kolorze. Ponieważ nie lubię szału w ubraniach, kolory pstrokate odpadają. W akcesoriach niezbędny będzie oczywiście zegarek. Każdy z nie bransoletkowym paskiem i wyluzowaną tarczą będzie odpowiadał.
Swego czasu głośno było o powrocie szerokich spodni. Uważam to za lekką przesadę, bo gdy dziś przyglądam się ubraniom sprzed 2-3 lat widać tendencję ku zwężaniu i namacalnie im węższe, tym smaczniejsze w oku. Powrót do szerokiego jest więc dziś jedynie czczym gadaniem, bo ani to praktyczne ani ładne.
Co do kolorów jeansów - klasyczne. Ostatnio dość swobodnie chodzi się w ciemnym granacie, ale i wszystkie czernie oraz przejściowe "niebieskiego" będą w porządku. Ważne, by nie było na nich żadnych przetarć, znaków chińskich smoków, cekinów i napisu goodies, który dziś zawładną kobiecymi spodniami. Jakie marki? To nie ma znaczenia, krój i kolor się liczy. Do jeansów warto pamiętać o pasku, nie przesadnie "maczo style", bo zrobi się jak pod remizą, gdzie jest konkurs na co bardziej oryginalniejszy i wyszukany strój. Stonowana klasyka, wiecznie modna i nieśmiertelna stylistyka.